Όταν οι λογοτεχνικοί αστυνομικοί επιθεωρητές βρίσκουν τον αληθινό μάστορα τους!
Είναι γεγονός ότι ο λογοτεχνικός ντετέκτιβ έχει μπολιάσει τη φαντασία μας τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα, με μια μακρά σειρά από δαύτους να λύνουν μυστηριώδεις υποθέσεις με τα δαιμόνια χαρίσματα και την εξίσου παροιμιώδη παρατηρητικότητά τους.
Όλα φαίνεται να τα ξεκίνησε ο σπουδαίος πρίγκιπας του μακάβριου Έντγκαρ Άλαν Πόε, καθώς οι πρώιμες ιστορίες του με τον παρισινό επιθεωρητή Ογκίστ Ντιπέν επηρέασαν όλες τις κατοπινές γενιές συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας, προαναγγέλλοντας έτσι τη γέννηση του Σέρλοκ Χολμς.
Κι όμως, ακόμα κι εδώ η πραγματικότητα φαίνεται ότι ξεπερνά τη μυθοπλασία, καθώς η νεότερη ιστορία είναι γεμάτη από αληθινούς ντετέκτιβ που εξιχνίασαν δύσκολες υποθέσεις και έλυσαν εγκληματικούς γρίφους που θα ζήλευαν ακόμα και οι λογοτεχνικοί ομόλογοί τους.
Στα χρόνια τους, έγιναν αστυνομικοί θρύλοι και κούνησαν αποτρεπτικά το δάχτυλο στους επίδοξους κακοποιούς, καθώς όλοι ήξεραν ότι δύσκολα θα ξέφευγες αν σε έβαζαν στον μεγεθυντικό φακό τους…
Μαρσέλ Γκιγιόμ
Όταν τα έργα και οι ημέρες σου ως αστυνομικός ερευνητής λειτουργούν ως έμπνευση για τον ανεπανάληπτο επιθεωρητή Μεγκρέ του Ζορζ Σιμενόν, τότε ξέρεις ότι πρέπει να τα έχεις καταφέρει πολύ καλά στην ντετεκτιβίστικη ζωή σου! Κι αυτό ακριβώς έκανε ο κορυφαίος γάλλος επιθεωρητής Μαρσέλ Γκιγιόμ. Γεννημένος στη γαλλική ύπαιθρο το 1871, ο Μαρσέλ βρέθηκε κάποια στιγμή στο Παρίσι και ήταν ο πεθερός του που τον εξανάγκασε λίγο-πολύ να μπει στο επάγγελμα, αστυνομικός καθώς ήταν και ο ίδιος.
Σύντομα ο αστυνομικός επιθεωρητής ανέβηκε τα σκαλιά της ιεραρχίας στη Σουρετέ καθώς είχε δύο ικανότητες που στερούνταν οι συνάδελφοί του: ήξερε τους δρόμους του Παρισιού όπως κανείς και έλυνε όλες μα όλες τις υποθέσεις του! Για δεκαετίες ολόκληρες μόστραρε τα ερευνητικά του χαρίσματα και απέκτησε τη φήμη του μεθοδικού και υπομονετικού επιθεωρητή, με ποσοστό εξιχνίασης που δεν είχε όμοιό του σε όλη τη Γαλλία.
Στο βαρύ πυροβολικό της γαλλικής αστυνομίας ανατέθηκαν οι πλέον πολύκροτες υποθέσεις φόνων και ο ίδιος σήκωσε πρόθυμα το γάντι, φέρνοντας τους περισσότερους ενώπιον της δικαιοσύνης. Στο παλμαρέ του περιλαμβάνονταν εξιχνιάσεις διαβόητων δολοφονιών, οικογενειακά εγκλήματα, υποθέσεις με κατά συρροή δολοφόνους, ακόμα και οικονομικές απάτες είχε λύσει, με πολλές από αυτές να τον φέρνουν αντιμέτωπο ακόμα και με τα υψηλά κλιμάκια της γαλλικής κοινωνίας, τους ανθρώπους που κινούσαν τα σκοτεινά νήματα πίσω από την πολιτική εξουσία.
Όταν έφυγε από τον κόσμο το 1963, ο Σιμενόν δήλωσε συντετριμμένος για τον θάνατο του «μεγάλου αδελφού του Μεγκρέ», όπως τον χαρακτήρισε παραδεχόμενος στην ανοιχτή επιστολή του όχι μόνο την έμπνευση που άντλησε από τον μεγαλύτερο ντετέκτιβ της Γαλλίας, αλλά και το γεγονός ότι ο Γκιγιόμ του δίδαξε τις ανακριτικές τεχνικές και άλλα πολλά, με τους δυο άντρες να συνδέονται τελικά με βαθιά φιλία. Ο Σιμενόν, ως φόρο τιμής, τον αναφέρει μάλιστα δύο φορές στις περιπέτειες του επιθεωρητή Μεγκρέ, με τη δεύτερη να θέλει τον μυθιστορηματικό του ήρωα να αναφέρεται στον ανώτερό του, τον αρχι-επιθεωρητή Γκιγιόμ!
